But enough chatter about my laziness… Since two months and a half, I’ve been working at my new job! Since 1 June I’m working as a technical consultant for ORTEC in Groningen. I am active in two different teams here: one maintains specialised gas field simulation software for the NAM and the other offers planning solutions to a variety of customers. I must say that I am quite happy with this, as the things that I am working on are very diverse. I’m tracking down bugs in pieces of Fortran (that may be over 30 years old) on one day and may be working on ASP reports the other. At the moment, most of the things that I do are aimed at getting me to know the software better.

While I may spend quite a lot of my time programming, I will also be involved in architecture design and consultancy. Developing myself in these things is exactly the wish that I expressed when I applied for the job and these are the things that I am going to get. And so far I got immense freedom to come up with ideas and to learn about customer relations, contracts, cutting good deals… In many respects I feel that I want to be able to develop vision and to think a few steps ahead to get customers exactly what they need and I feel that this is appreciated by my co-workers.

Ah well… a couple of days ago I realised that I am really glad that I did not choose a career in academia and got this job instead. I couldn’t see myself working solely on another thesis for four years and rather wanted to develop myself so that I can be of direct use to others and as a bonus I got a really nice atmosphere and great colleagues

I may share things that I learn every once in a while here – that is, as far that doesn’t cross company interests ;) . But this is all work-related stuff for now, folks… cheers!

Had my colloquium a couple of days ago, got a nice grade… (9/10) and today I had my thesis printed and I applied for getting my diploma. Which I will receive in June… Apart from perhaps helping another master student with some stuff I made I’m done. Here is the abstact of my thesis:

When one designs an architecture, this involves a lot of knowledge about this architecture. Such archictectural knowledge (AK) often remains tacit, but it has been shown that making it explicit and explicitly using it can greatly help a qualitative architecting process. The nature of AK in quantitative architectural analysis is still largely unknown. This master thesis investigates this matter in an industrial case study at Astron. Astron is an institute that develops radio telescopes. Modern radio telescopes are very large and complex embedded systems. Their development involves a lot of quantitative analysis, of which the results are used to make design decisions. The various parts and aspects of the developed systems are analyzed by domain experts. Astron currently experiences problems in their analysis and decision making process. A lot of AK remains tacit, which makes it hard to share analysis between domain experts and other stakeholders. It also makes it hard to trace back the reasons for design decisions. This master thesis presents an analysis of the analysis and decision making in Astron’s development process. The types of AK involved in the various activities within the process, as well as their relations, are condensed in a domain model, which provides a common ground for capturing and sharing all relevant AK. To facilitate the capturing and sharing of this AK, The Knowledge Architect tool suite is proposed, which implements the domain model. Part of this tool suite is implemented in The Knowledge Architect Excel plug-in, which provides a means to make AK explicit in Excel-based quantitative analysis models. One asset this plug-in has is a visualization of the contents of an analysis model which should provide analysts with extra and quicker insight into one another’s analysis models. To which extent the plug-in manages to do this is validated in a controlled experiment.

If any of you people would perchance care to read the whole: my master thesis! Yes, I know that there is a grammar error in the abstract in the pdf… but hey, I had to make the thing final sometime and it was too late when I noticed…

As you already might have read, I wrote a bit about all this a while ago, so you’ll be able to read more when you follow the link. And to be complete I perhaps should mention the group’s home page again as well as a direct link to the tool I made.

Have fun! I’ll have… finding a job ;) ! PhD, no PhD… choices…

Since I haven’t really yet told a lot about exactly what I’ve been doing I’ll try to explain the scope of my work in short. My assignment takes place within the context of the Griffin project. The Griffin project is all about so-called architectural knowledge (AK in short). AK is knowledge that people use when they design systems and can incorporate all sorts of things, such as requirements, design rationale, decisions… Usually, such knowledge is used implicitly, but it can be very beneficial to make it explicit so that more knowledge and insight about the architecture and the architecting process can be shared.

My assignment specifically looks into the AK involved in quantitative architectural analysis and in this light I’ve done a case study at Astron; a research institute on the moor in Drenthe (nice environment :) ) where they develop really fancy radio telescopes. I’ve researched what kinds of AK are present in their analysis process and have developed a tool with the intention that it helps them with this, preferable by presenting the AK of the analysis model in such a way that more insight into this analysis model is gained.

The tool is a plug-in for Excel that enables the user to make AK explicit by adding semantic information to the cells. This information then can be extracted from the Excel file using a piece of software which puts the AK into a central repository called the knowledge base. Other tools then can connect to this knowledge base to perform all kinds of neat operations on the captured knowledge, such as relate pieces of analysis models to design decisions. The knowledge base namely not only stores information from Excel; all kinds of analysis and architecting tools are envisioned to be connected to it so that one central repository is created from all AK produced in a project. So far, for Word (for architecture documents) and Excel plug-ins have been created and a new master student just got started investigating the development of a plug-in for Python.

The tool is not just about making annotations. As I mentioned, a goal is also to present the AK of an analysis model in a attractive and insightful manner. That’s why the tool offers a fancy visualization which displays a graph that reflects the structure of the analysis model and allows one to investigate which relations exist and which cells actually depend on one another. It can be downloaded from the SEARCH Griffin page (or directly here if you’re lazy). A manual is included, so by all means toy around with it if you like. I’ll probably post up my master thesis within a couple of weeks, blessings until then :) .

Zoals bijvoorbeeld bij een leuk filmpje. Beetje actie, al dan niet op een komische manier, moet ook kunnen. Zolang het bloed niet in het rond spettert en het geweld niet buitensporig grof is kan het prima, onschuldig vermaak zijn. Maar er is wel een probleempje. In de gemiddelde Hollywoodproductie wordt ongans veel gevloekt. Het f-woord staat uiteraard met stip op één, maar het komt ook vaak genoeg voor dat de naam van onze Heer ontheiligd wordt. En dit gebeurt in het hele spectrum van genres dat ons aangeboden wordt, waarbij een vleugje losse omgang met seks en propagatie van ander onchristelijk gedrag ook nogal eens voorkomt.

Wat kan een arme christen doen? Ik heb laatst een film gezien waarin welgeteld één keer het derde gebod op grove manier werd overtreden toen iemand schrok. Die film was verder best leuk… Maar ik denk dat we hier ernstig moeten nadenken over wie we willen dienen. Wat weegt zwaarder? Onze relatie met God of ons gerief door een stukje vermaak? Wie het weet mag het zeggen…

Jan spent quite a lot of time making his Gamecube more visually appealing. I believe he has finished this about a year ago now… he’s more apt handling hardware than handling code (quite my opposite, actually), so getting the site up took a while longer. The code may look awful, but it’s the contents that count, isn’t it ;) ?

Ik ben Christen, ik kies voor God. Kiezen voor God doe je niet half; dat doe je helemaal of je doet het niet. Je zult me niet horen zeggen dat het simpel is en ik nooit uitglijders maak. Maar wel dat ik voor Hem wil stáán. Geen energie verspillen aan interessantdoenerij door te ranten over wereldse dingen is iets wat hierbij hoort. Maar ook gewoon opmerken wat er schort aan dingen in deze wereld en hoe mensen hierdoor benadeeld en beschadigd worden. Dingen die me raken en waarvan ik zou willen dat meer mensen er eens over na gingen denken, of ze God nu kennen of niet.

Nog steeds hou ik van taal en schep ik er genoegen in stukjes tekst bij te vijlen zodat ze lekker lopen. En misschien steekt er nog af en toe eens een stukje ijdelheid de kop op, maar goed, als mens moet je toch iets houden om aan te werken, nietwaar ;) ?

En ja, ik weet dat zucht naar persoonlijke eer uit den boze is :P.

Sinds ik in Christus ben zijn mijn muzikale interesses nogal veranderd. Esthetiek blijf ik interessant vinden. Dat je emoties kunt overbrengen met stijlen ook. Maar er zijn dingen tegen gaan staan. Is het je wel eens opgevallen dat je soms spontaan dingen gaat neuriën? Vaak dingen die je onlangs gehoord hebt? De tekst blijft hangen, blijkbaar is de tekst deel uit gaan maken van je denken. Maar wat heb je erin gestopt?

Een tijdje terug had ik zin eens wat nummers uit de 90-er jaren te herbeleven. Sowieso materiaal van bedenkelijk niveau, maar wel vrolijk klinkend dus vrij onschuldig… hoewel… is het je wel eens opgevallen wat voor een bedenkelijke seksuele moraal er gepredikt wordt in het gemiddelde popnummer? I want you in my room en I need your body tonight zijn slechts voorbeelden van wat ik tegenkwam. Ik hoorde ergens waar een radio aanstond een stukje nederpop met cd van jou, cd van mij, cd van ons allebei…, ofwel een boedelscheiding. Oh. Samenwonen is blijkbaar normaal, na een tijdje weer uitelkaar ook… Ook was ik altijd wel fan van Rammstein. En nog steeds vind ik metalstijlen een mate van esthetiek hebben. Maar als je nummers maakt die Rein, raus heten en verder bijvoorbeeld hebt over lui die zachtjes in de zee leegbloeden… vraag je je toch af waar je eigenlijk mee bezig bent als je bij een fietstocht ineens een dergelijke tekst zingt. Blijkbaar zit de boodschap van muziek in je gedachten en heeft er een zekere mate van invloed op. Dus is het allicht verstandig er eens op te letten wat je naar binnen giet.

Er is ook seculiere muziek waarbij je niet echt zou kunnen aanwijzen dat je bedenkelijke denkbeelden of gedachten aangepraat worden. Maar bij de genres popmuziek waar ik naar luisterde vind ik toch veel teksten waar ik niet direct erg blij van word. Ik was bij een vriend thuis het boekje van een cd van The Gathering aan het bestuderen. Ik had het gevoel dat ik de uitingen van een psychiatrische patiënt zat te lezen. Veel artiesten in het genre proberen toch een stukje levensbeschouwing en emotie in hun werk te leggen. Maar mij leert het vooral over ze dat ze dwalen en God niet kennen. Het kan leuk zijn om wilde theorieën te bedenken over hoe dingen in het leven inelkaar zitten en je zo te presenteren als iemand die snapt hoe het leven werkt, maar ondergetekende kan er van getuigen dat je als je Jezus aanneemt al snel een hoop van die dingen aan de kant schuift omdat ze gewoon geen functie meer hebben. En al die narigheid in je leven snap je dan ook een stuk beter. Uiteindelijk kom ik erop uit dat ik eigenlijk ook geen zin meer heb om naar deze categorie van muziek te luisteren. Ik kan betere dingen doen dan me tientallen minuten achterelkaar afvragen waarom die arme mensen God niet zoeken.

Zo schrijvende vraag ik me af of er wel waardenvrije popmuziek bestaat. Ik denk het eigenlijk niet. Dit betekent dat je je telkens als je een nummer luistert onderwerpt aan een stukje onbewuste indoctrinatie. Ik vraag me af of het gezond is voor een mens als die zich langdurig blootstelt aan muziek met een twijfelachtige boodschap, zij het expliciet, zij het impliciet door het presenteren van een dwaalleer over hoe het leven inelkaar zou zitten. Of nog een stukje erger. Broeders en zusters bij Naar House hebben hierover een interessant artikel op hun site staan. En deze pagina en verder is in dit licht ook lezenswaardig.

Ook zorgwekkend is hoe idolaat sommige fans met artiesten omgaan. Turn ye not unto idols, nor make to yourselves molten gods: I am the Lord your God. Ik zal de gemiddelde muziekliefhebber zeker niet van afgoderij betichten, maar ze zitten er wel tussen. Ik moet echter wel oppassen muziekliefhebbers en “gebondenen” niet over één kam te scheren. Ik ken genoeg mensen die een ware passie voor muziek hebben waarbij zij controle over de muziek hebben in plaats van dat zij erdoor geknecht worden. Maar ikzelf heb voorlopig een voorkeur voor praise & worship ;) .

Vanaf deze post geen rancuneus gezeur meer. Geen onnodig oordelen over dingen, geen onnodig geprovoceer, geen zelotisme voor aardse zaken, niet de salonsocialist uithangen. Posts van na 10 mei van dit jaar zullen waarschijnlijk een andere toon hebben dan die van ervoor. Van voor 10 mei van dit jaar staan er hier posts waar ik nu niet meer achter kan staan.

Ik weet niet wanneer ik weer inspiratie krijg om te posten. Ik weet ook niet of ik de echt interessante dingen die me bezighouden ga posten. Maar het weghalen van de fragmenten van een communistisch schilderij onder en boven aan de pagina’s en het aangeven dat wat je hier tegenkomt van voor de 10e mei misschien nogal haaks staat op m’n huidige ik vond ik wel even nodig ;) .

Gott sei mit euch.

Is het je wel eens opgevallen hoe vaak je over dingen oordeelt? Je zou eigenlijk een telapparaatje moeten hebben (zoals in de Axe-reclame) om eens bij te houden hoe vaak je het op de gemiddelde dag doet. Ik vermoed dat de uitkomst schrikbarend zal zijn…

Op zich is oordelen niet negatief, ondanks de enge bijsmaak van het woord. Niet elk oordeel is een veroordeling met zeer nare gevolgen voor het slachtoffer, maar toch heeft het in verschillende (religieuze) tradities iets… onverbiddelijks. Binnen de monotheïstische godsdiensten zijn er veel gelovigen die de Dag des Oordeels vrezen, waarop alle daden in hun leven beoordeeld zullen worden. Valt het oordeel negatief uit, dan zijn de gevolgen niet mals, net als wanneer een jury unaniem “guilty” zegt en de rechter je naar de dodencel stuurt. …of naar Guantánamo Bay natuurlijk…

Dit zijn voorbeelden van de uitwassen van wat oordelen teweeg kan brengen, maar vaak zijn de gevolgen een stuk minder ernstig en vaak ook nuttig. Je moet oordelen over situaties om beslissingen te kunnen nemen. Als je geen beslissingen neemt hou je het in het leven niet lang uit; in het gunstigste geval ben je dan een slappe dweil die met alle winden meewaait. Je gebruikt je oordelingsvermogen om de wereld om je heen overzichtelijk te maken voor jezelf zodat je erin kunt functioneren. En zodat de keuzes die je moet maken beheersbaar worden. Weten dat het brood van de Lidl smerig is is immers handig als je geen idee hebt naar welke supermarkt je eens zult gaan. En oordelen dat die auto van links wel erg snel aan komt scheuren kan je wellicht doen besluiten om er niet principieel onder te gaan liggen om je voorrangsrecht op te eisen.

Oordelen is ook iets dat je veelvuldig doet in discussies. Je bent dan immers continu bezig met het beoordelen van hetgene wat je discussiepartner op je afvuurt om te kijken hoe je het in je eigen voordeel onderuit kunt halen. En dit gebied is het waar je soms pijnlijk geconfronteerd wordt met de beperktheid van de menselijke geest.

Religie en politiek zijn hiervan erg goede voorbeelden. Ik ken mensen die verstokt atheïst zijn en die op een beschamende manier neerkijken op mensen die er anders over denken dan zij. Om hun eigen standpunt kracht bij te zetten maken ze verschillende opmerkingen over het verschijnsel religie om voor hun gevoel “aan te tonen” dat het onzin zou zijn. Oordelen tot en met dus. Maar als je eens kijkt hoe zij tot dat oordeel komen is dit vaak een trieste gewaarwording.

Het is buitengewoon treurig om te zien hoeveel mensen met verve een mening hebben (en dus oordelen) over dingen waar ze niks van weten. Mensen vinden het blijkbaar normaal hard over andermans levensvisie te oordelen zonder ook maar de moeite te doen dieper te kijken naar wat er aan de oppervlakte zit. Ook in gevallen waarbij expliciet iets beoordeeld moet worden (visitaties, reviews, andere zakelijke aangelegenheden) is dit aan de orde. En de redenen ervoor zijn eigenlijk heel simpel.

Meer meenemen om je oordeel te vormen kost namelijk in de eerste plaats moeite. Ten tweede heb je het risico dat je gedwongen wordt je oordeel te wijzigen; dit brengt vaak op z’n minst een stuk gezichtsverlies met zich mee. En tenslotte is er de reden waarom mensen überhaupt oordelen: het leeft gemakkelijker als de wereld om je heen simpel is. Snel en ongehinderd door teveel vervelende kennis kunnen oordelen is de methode bij uitstek om dit te kunnen bereiken.

Eigenlijk zijn mensen in dit licht trieste wezens… krampachtig vasthoudend aan hun oordeel zodat hun zorgvuldig opgebouwde simpele wereldbeeld niet getorpedeerd wordt. Iets wat je dus vooral in discussies over levensbeschouwing en religie tegen zult komen…