tjaard.nl

Wat bindt jongeren? Waarmee onderscheid je je? Waarmee laat je zien dat je meetelt, dat je niet wereldvreemd bent? Juist: muziek. Al in m’n schooltijd vroeg ik me met regelmaat af waarom mensen er toch zoveel waarde aan hechtten. Ik maakte zelf ook muziek bij de fanfare en heb er veel over esthetiek en muzikaliteit geleerd. Ik hou zelf dus ook van muziek. Maar wie bepaalde hits gescoord heeft en wie er op één of ander vaag festival gestaan hebben zou en zal me nog steeds een worst zijn. Schijnbaar heeft dergelijke kennis een zeer nuttige sociale functie, maar mij interesseert het niet.

Sinds ik in Christus ben zijn mijn muzikale interesses nogal veranderd. Esthetiek blijf ik interessant vinden. Dat je emoties kunt overbrengen met stijlen ook. Maar er zijn dingen tegen gaan staan. Is het je wel eens opgevallen dat je soms spontaan dingen gaat neuriën? Vaak dingen die je onlangs gehoord hebt? De tekst blijft hangen, blijkbaar is de tekst deel uit gaan maken van je denken. Maar wat heb je erin gestopt?

Een tijdje terug had ik zin eens wat nummers uit de 90-er jaren te herbeleven. Sowieso materiaal van bedenkelijk niveau, maar wel vrolijk klinkend dus vrij onschuldig… hoewel… is het je wel eens opgevallen wat voor een bedenkelijke seksuele moraal er gepredikt wordt in het gemiddelde popnummer? I want you in my room en I need your body tonight zijn slechts voorbeelden van wat ik tegenkwam. Ik hoorde ergens waar een radio aanstond een stukje nederpop met cd van jou, cd van mij, cd van ons allebei…, ofwel een boedelscheiding. Oh. Samenwonen is blijkbaar normaal, na een tijdje weer uitelkaar ook… Ook was ik altijd wel fan van Rammstein. En nog steeds vind ik metalstijlen een mate van esthetiek hebben. Maar als je nummers maakt die Rein, raus heten en verder bijvoorbeeld hebt over lui die zachtjes in de zee leegbloeden… vraag je je toch af waar je eigenlijk mee bezig bent als je bij een fietstocht ineens een dergelijke tekst zingt. Blijkbaar zit de boodschap van muziek in je gedachten en heeft er een zekere mate van invloed op. Dus is het allicht verstandig er eens op te letten wat je naar binnen giet.

Er is ook seculiere muziek waarbij je niet echt zou kunnen aanwijzen dat je bedenkelijke denkbeelden of gedachten aangepraat worden. Maar bij de genres popmuziek waar ik naar luisterde vind ik toch veel teksten waar ik niet direct erg blij van word. Ik was bij een vriend thuis het boekje van een cd van The Gathering aan het bestuderen. Ik had het gevoel dat ik de uitingen van een psychiatrische patiënt zat te lezen. Veel artiesten in het genre proberen toch een stukje levensbeschouwing en emotie in hun werk te leggen. Maar mij leert het vooral over ze dat ze dwalen en God niet kennen. Het kan leuk zijn om wilde theorieën te bedenken over hoe dingen in het leven inelkaar zitten en je zo te presenteren als iemand die snapt hoe het leven werkt, maar ondergetekende kan er van getuigen dat je als je Jezus aanneemt al snel een hoop van die dingen aan de kant schuift omdat ze gewoon geen functie meer hebben. En al die narigheid in je leven snap je dan ook een stuk beter. Uiteindelijk kom ik erop uit dat ik eigenlijk ook geen zin meer heb om naar deze categorie van muziek te luisteren. Ik kan betere dingen doen dan me tientallen minuten achterelkaar afvragen waarom die arme mensen God niet zoeken.

Zo schrijvende vraag ik me af of er wel waardenvrije popmuziek bestaat. Ik denk het eigenlijk niet. Dit betekent dat je je telkens als je een nummer luistert onderwerpt aan een stukje onbewuste indoctrinatie. Ik vraag me af of het gezond is voor een mens als die zich langdurig blootstelt aan muziek met een twijfelachtige boodschap, zij het expliciet, zij het impliciet door het presenteren van een dwaalleer over hoe het leven inelkaar zou zitten. Of nog een stukje erger. Broeders en zusters bij Naar House hebben hierover een interessant artikel op hun site staan. En deze pagina en verder is in dit licht ook lezenswaardig.

Ook zorgwekkend is hoe idolaat sommige fans met artiesten omgaan. Turn ye not unto idols, nor make to yourselves molten gods: I am the Lord your God. Ik zal de gemiddelde muziekliefhebber zeker niet van afgoderij betichten, maar ze zitten er wel tussen. Ik moet echter wel oppassen muziekliefhebbers en “gebondenen” niet over één kam te scheren. Ik ken genoeg mensen die een ware passie voor muziek hebben waarbij zij controle over de muziek hebben in plaats van dat zij erdoor geknecht worden. Maar ikzelf heb voorlopig een voorkeur voor praise & worship ;) .