tjaard.nl

Ik hou niet zo van wachten. Ik ben het type persoon dat in staat is een stoptrein te pakken als deze 5 minuten eerder vertrekt dan de intercity om maar niet stil te hoeven staan. In onze maatschappij lijkt wachten een soort zonde; als je wacht dien je in de tussentijd je tijd efficiënt en nuttig te besteden. Maar dat is niet in alle culturen zo.

Ik had laatst een interessant gesprek met iemand over dit onderwerp. Ze heeft sinds kort Braziliaanse kleine kinderen in haar familie en maakt daardoor cultuurverschillen erg direct mee. Mensen in niet-westerse landen hebben een heel andere perceptie van tijd dan wij. Voor hen is wachten een bezigheid. In India is het op veel plaatsen normaal dat er één keer per dag een trein gaat. Hoe laat? Geen idee… is ook niet belangrijk. Je wacht gewoon totdat de trein komt. Als je met je kinderen een eind gaat rijden naar bijvoorbeeld de dierentuin geef je ze doorgaans iets om mee te spelen om te tijd door te komen. De Braziliaanse kinderen die ik net noemde hebben geen speelgoed nodig. Ze wachten gewoon tot ze er zijn.

Wachten als een bezigheid… ik vraag me af of ik het ooit zo zou kunnen leren. Aangezien ik het vooral ervaar als niets doen en ik me altijd erg snel verveel heb ik nog een lange weg te gaan ;) .