Taalpurisme *smul* :9
Ik hou van taal. Op de basisschool vond ik het het leukste “vak”, was dol op dictees en toen er op de middelbare school ook op grammatica in werd gegaan was ik als een kind zo blij. Gevolg ervan is dat ik creativiteit met taal ook erg leuk vind (zoals mooi geschreven teksten op blogs, in kranten en door cabaretiers) maar ook dat onvolkomenheden in een tekst (of in spraak) me direct opvallen. Dat de msn-generatie cryptische afkortingen gebruikt is bekend en zij hen vergeven. Dat een immigrant het concept van lidwoorden en grammaticaal geslacht lastig vindt is ook geen probleem. Maar hoe oernederlandse (Holland is een provincie :P ) mensen die drie keer in de week stamppot eten en met een sleurhut naar Frankrijk trekken in de zomer onze taal weten te verloochenen vind ik vrij ernstig. Even een greep uit de zonden:
- “ik wordt”, “er gebeurd niks”, “ik vint”, “hij geefd”. Juist.
- Doordat we bestookt worden met Engels denken mensen dat je “continu” als “continue” schrijft.
- In het Nederlands betekent “sinds” niet hetzelfde als “omdat”.
- Ik ken mensen met een Nederlands paspoort die hier altijd gewoond hebben die online meer Engels dan Nederlands gebruiken. Tegen Nederlandstaligen dus.
- De zogenaamde Engelse ziekte: samengestelde zelfstandige naamwoorden los schrijven. Het is “parkeerplaats”, niet “parkeer plaats”.
Die laatste kwam ik onlangs tegen in een gesprek en dat was aanleiding voor me eens met google te zoeken naar het fenomeen Engelse ziekte. Zo kwam ik terecht op een blog van Peter Kleiweg waarop hij onder andere spuit wat hij denkt over de taal van tegenwoordig. Erg leuk vond ik:
- Vereniging voor infantiele spelling (over een front dat de spelling drastisch wil vereenvoudigen);
- Spellingshervorming is een aantasting van taal
- Een Duits dialect
Gelukkig zijn er dus meer mensen die zich bekommeren om onze taal ;) . Ook leuk om te zien is dat hij zich bezighield met Interlingua, een soort universele taal. De tekst van deze link kan ik grotendeels lezen zonder ooit eerder iets in die taal gezien te hebben :) .
Taal is nu ook één van mijn hobbies, in het bijzonder Japans. Hier in Japan ben ik vooral bezig met taaluitwisseling. Ik leer een Japanse Nederlands en zij leert mij Japans. Erg leuk. Het blijkt dat Nederlands veel moeilijker voor haar is dan Japans voor mij. Vooral de grammatica is heel wat moeilijker dan de Japanse grammatica, dit is ook één van de redenen waarom ik Nederlands geen leuke taal vind. Met zo’n uitwisseling kom je wel allemaal dingen te weten over je taal waar je anders nooit op let. Erg interessant. :D
Hmm, als je dat zo zegt… ik vraag me eigenlijk wel af hoe dat de kunst die in zo’n taal gemaakt wordt beïnvloedt. Van school weet ik nog wel dat je in het Grieks en Latijn superingenieuze esthetische zinnen kunt bouwen, mede omdat die talen sterk morfologisch zijn (oftewel: veel vormpjes :P ). Het Nederlands heeft alvast geen naamvallen en hangt veel meer op woordvolgorde waardoor je dat soort geintjes veel minder kunt doen. Vanavond kan ik wel eens een alfavriend van me hiernaar vragen…
Wat ik van het Japans weet is dat het nog véél minder vormpjes heeft. Ik ben wel benieuwd wat voor middelen in het Japans gebruikelijk zijn om poëzie (of tekst in het algemeen) esthetisch aantrekkelijk te maken en of er een wezenlijk verschil is met hoe je het in een Europese taal zou doen. Als je eens tijd hebt om het je ‘lerares’ te vragen zou ik dat erg leuk vinden :) .
Dat lijkt mij ook interessant. :D Je hebt wel behoorlijk wat verschillende manieren om hetzelfde te zeggen, dus misschien dat daar iets mee gedaan wordt. Ik zal het binnenkort vragen.
Ik werk momenteel samen met zowel Nederlanders als Vlamingen en het valt me op dat Vlamingen veel minder fouten schrijven. Bij Nederlanders lees ik regelmatig een dt-fout (dat vind ik het ergste). Fouten als “CD” met hoofdletters (moet “cd” zijn), kan ik nog wel door de vingers zien.
Ik vind het toch wel prettig als ik een goedgeschreven, foutloze tekst lees. Fouten leiden (met “ei” ;-) ) immers vaak de aandacht af van de inhoud zelf…
Sja, ik ben eigenlijk wel benieuwd of er ook een aantoonbare relatie is tussen taalfouten in sollicitatiebrieven en de kans op werk. Hoe oneerlijk het ook mag zijn, volgens mij schat iedereen onbewust iemand die slecht Nederlands kan een stuk lager in, ookal is hij op andere gebieden een genie. Het staat op z’n minst slordig… Aan de andere kant zijn er op de uni hier erg veel docenten die er ook wat van kunnen. Laatst hoorde ik een neerlandica smalend zeggen dat het de schuld van bèta’s is als over 50 jaar de Engelse ziekte correct Nederlands is. Nou… in elk geval niet die van mij :P .
Nu moet ik wel zeggen dat ik sommige verzinsels van de Nederlandse Taalunie redelijk belachelijk vind. Wie verzint er nu iets als “baby’tje”? Wat was er mis met “pannekoek” (één pan) en “notenkraker” (meerdere noten)? Er waren meer dingen die ik niet zo direct weet, maar eigenlijk was er met de oude spelling helemaal niks mis.
Wat soms wel hilarisch is is het verkeerd gebruiken van zegswijzen. Idols is nu op tv en als Jerney “botox queen” Kaagman vindt dat de kandidaten het “zo optimaal mogelijk” moeten doen begin ik wel te grinniken. …ik krijg trouwens zin De Dierenwinkel van Jiskefet weer eens te zien…
Oh, ik kijk idols voor het leedvermaak :P
Net vanochtend je website ontdekt (toevallig). Over taalspelling (en grammatica) gesproken, ik viel over je comment in November 23 waar je schrijft “….onbewust iemand die slecht nederlands KAN….”is dat niet KENT?
Ik herinner me nog het heel oude taalgrapje uit mijn schooljaren: (meer dan 75 jaar geleden)
‘Kan ik U?”
“ja, dat ken!”
Niek
Hmm, tja, goh… ik moet zeggen dat ik soms wat germanistische neigingen heb en de Duitse logica van “het beheersen” erg… logisch vind. Ik vind “ik ken Nederlands” eerlijk gezegd wat vreemd klinken, maar dat kan natuurlijk ook aan mijzelf liggen. Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo over die kwestie heb nagedacht eigenlijk… het is ook wel een twistpunt geloof ik ;) .
Zie ook hier.